Co jeśli chcielibyśmy mówić “Hello World” tak aby nasze palce się nie zmęczyły ? Musimy zdefiniować metodę! 
irb(main):010:0> def h
irb(main):011:1> puts "Hello World!"
irb(main):012:1> end
=> nil
Kod `def h` rozpoczyna definicję metody. Wskazuje Rubiemu, że definiujemy metodę, która nazywa się `h`. Następna linia to ciało metody, ten sam kod, który widzieliśmy już wcześniej: `puts "Hello World"`. W końcu ostatnia linia `end` mówi Rubiemu, że skończyliśmy definiować metodę. Odpowiedź Rubiego `=> nil` mówi nam, że zrozumiał to, że skończyliśmy definiować metodę. ## Krótkie, Powtarzalne Życia Metody Teraz wypróbujmy uruchomić tę metodę kilka razy: 
irb(main):013:0> h
Hello World!
=> nil
irb(main):014:0> h()
Hello World!
=> nil
No cóż, to było proste. Wywołanie metody w Rubim sprowadza się do napisania jej nazwy. Jeśli metoda nie przyjmuje żadnych parametrów, to wszystko czego potrzebujesz. Możesz dodać puste nawiasy, jeśli chcesz ale nie jest to wymagane. Co jeśli chcielibyśmy mówić “hello” do konkretnej osoby a nie do całego świata ? Musimy po prostu przedefiniować `h` aby przyjmowała imię jako parametr. 
irb(main):015:0> def h(name)
irb(main):016:1> puts "Hello #{name}!"
irb(main):017:1> end
=> nil
irb(main):018:0> h("Matz")
Hello Matz!
=> nil
Działa … ale spójrzmy bliżej na to co się tutaj dzieje. ## Holding Spots in a String Co oznacza ta część `#{name}` ? To sposób w jaki Ruby umieszcza coś w Stringu. Ta część pomiędzy klamrami jest zamieniana na string (jeśli jużnim nie jest) i umieszczana wewnątrz otaczającego ją stringa. Możesz użyć tego sposobu na przykład aby upewnić się, że czyjeś imię jest drukowane z dużej litery: 
irb(main):019:0> def h(name = "World")
irb(main):020:1> puts "Hello #{name.capitalize}!"
irb(main):021:1> end
=> nil
irb(main):022:0> h "chris"
Hello Chris!
=> nil
irb(main):023:0> h
Hello World!
=> nil
Warto zwrócić tutaj uwagę na kilka innych sztuczek. Jedną z nich jest to, że wywołujemy metodę bez nawiasów. Jeśli to co robisz jest oczywiste, nawiasy są opcjonalne. Inną sztuczką jest domyślny parametr `World`. Oznacza on “Jeśli imię nie jest podane, użyj domyślnej wartości `"World"`”. ## Ewolucja w Kierunku Klasy Greeter Co jeśli chcielibyśmy mieć prawdziwą klasę witającą, taką, która zapamiętuje twoje imię, wita Cię i traktuje zawsze z szacunkiem. Do tego celu użyjemy obiektu. Stwórzmy klasę “Greeter”. 
irb(main):024:0> class Greeter
irb(main):025:1>   def initialize(name = "World")
irb(main):026:2>     @name = name
irb(main):027:2>   end
irb(main):028:1>   def say_hi
irb(main):029:2>     puts "Hi #{@name}!"
irb(main):030:2>   end
irb(main):031:1>   def say_bye
irb(main):032:2>     puts "Bye #{@name}, come back soon."
irb(main):033:2>   end
irb(main):034:1> end
=> nil
Nowym słowem kluczowym jest tutaj `class`. Definiuje ono nową klasę nazwaną Greeter oraz kilka metod tej klasy. Zauważ również `@name`. Jest to zmienna instancji, która jest dostępna dla wszystkich metod tej klasy. Używana jest przez metody `say_hi` oraz `say_bye`. Jak teraz wprowadzić tę klasę w ruch ? [Utwórzmy obiekt.](../3/)